Posada aviona za elektronsko osmatranje AWACS, 28. februara 1994. u 6.31 sat vidjela je na radaru odraz letilica u zraku nekih devet kilometara jugoistočno od Banja Luke. Odmah su obavijestili patrolu od dva lovca F16C iz sastava NATO snaga koji su na osnovu Rezolucije 816 Savjeta bezbjednosti Ujedinjenih nacija bili u operaciji kontrole zabrane letenja nad Bosnom i Hercegovinom.
U 6.35 vođa patrole obavijestio je nadređene da je uočio formaciju od šest borbenih aviona. Istog trenutka, oficir iz AWACS-a radio-vezom je naredio ovim letilicama da napuste zračni prostor BiH; u suprotnom, biće napadnuti, zaprijetio je.
Nitko iz šest aviona nije odgovorio – naprotiv, nastavili su let spuštajući se veoma nisko i prateći konture tla. Ubrzo, digli su se na nekih tri hiljade metara i bombardovali industrijsko postrojenje u Novom Travniku. Vođa NATO patrole lovaca F16C u 6.42 zatražio je od pretpostavljenih dozvolu da napadne. Direktnom radio-vezom preko AWACS-a, u 6.43 američki general-potpukovnik Džems Čembers iz komandnog centra NATO-a u Vićenci, izdao je dozvolu za napad.
NATO avioni i snage za brzu intervenciju otvaraju vatru po srpskim položajima.
Tri rakete ispalio je jedan od dva F16C iz patrole: prvu u 6.45, drugu u 6.47, a treću u 6.48. Četvrta raketa ispaljena je iz aviona druge lovačke patrole NATO-a u 6.50. Jedan za drugim oborena su četiri aviona: prvi kod Šipova, drugi kod Mrkonjić Grada, treći kod Sanskog Mosta, a četvrti kod Kapuljaha. To su bili podzvučni i zastarjeli jugoslavenski aparati tipa “jastreb” Srpske vojske Krajine.
Dva srpska aviona ipak su izmakla NATO patrolama. Jedan “jastreb” se uspio spustiti na aerodrom Mahovljani kod Banja Luke, a drugi se vratio na aerodrom Udbina odakle je poletjelo svih šest aviona.
Zbog bombardovanja fabrike “Bratstvo” u Novom Travniku koje je – treba li reći – bilo u sukobu sa svakom logikom, pa i vojnom, poginula su tri pilota kada su se njihovi “jastrebovi” pretvorili u vatrene lopte; četvrtom je nekako pošlo za rukom da iskoči.
Avanturizam i neodgovornost tadašnjih srpskih političkih i vojnih lidera jednostavno nisu imali granice.
